Geertje Paaij
Geertje Paaij (1952) is schrijver van boeken over sociaal-maatschappelijke thema’s. Haar werk gaat over onderwerpen die vaak onbesproken blijven. Ze schrijft onder meer over familiegeschiedenissen en over de juridische positie van ouders in de geestelijke gezondheidszorg. Ook schreef ze een roman over het onterven van je kinderen, met in het nawoord verhalen van ouders en deskundigen.
Ze werkt momenteel aan een nieuw boek over veranderende relaties na pensionering, de angst voor aftakeling met de sportschool als decor.
Als redactielid van Ypsilon, de familievereniging voor mensen met psychosegevoeligheid, publiceert ze regelmatig in Ypsilon Nieuws. Geertje werkte decennialang bij de politie, het Openbaar Ministerie en de reclassering. Ze is eigenaar van Geertje Paaij Gedreven Pen (zie contact). Haar schrijverschap geeft een stem aan mensen die niet vaak gehoord worden. Ze gelooft dat je pas echt ziet wat er speelt als je verder kijkt dan de buitenkant.
‘Een mensenleven is nooit stilstaand water. Ik schrijf over de rimpelingen onder de oppervlakte.’
Levensverhalen
Achter ieder mens schuilt een verhaal. Onderzoek naar familiegeschiedenis verrijkt het leven en is een enorme inspiratiebron. Geertje helpt mensen graag hun levensverhaal vorm te geven.
Over haar vaders familiegeschiedenis
Geertjes vader (1889) groeide op in armoede en verwaarlozing en belandde in het Laurentiusgesticht in Rotterdam. Haar opa vertrok in 1892 naar Sumatra en leidde daar een kleurrijk leven. Haar oma bleef achter in Rotterdam, verarmd en alleen.
Tijdens haar onderzoek ontdekte Geertje oude berichten en archiefgegevens, die haar hielpen het verhaal van haar familie te reconstrueren. In ‘In hemelsnaam’ beschrijft ze onder meer haar gang naar het Nationaal Archief, waar zij de krankzinnigenverklaring vond van haar oma.